En toen, na vijf lange dagen, stapten goed gehumeurde Climb UP-er het club kampioenschap binnen. De regels werden nog eens uitgebreid toegelicht: “Wie in de moeilijkste route het hoogst klimt wint” (We got you, man😊).
Klimmers in alle leeftijdscategorieën, er waren er zelf twee van boven de zestig!, door elkaar, vrienden en familie aangemoedigd, klommen met veel plezier de eerste routes. Daarna vielen de eerste klimmers uit hun route, om, na hier en daar een traan, weer met goede moed de volgende nog moeilijkere route in te stappen.

Tijdens Het Wat Niet Genoemd Mocht Worden, oftewel dus gewoon de Algemene Ledenvergadering, werd verteld over de activiteiten 2019. Ook werd met enthousiasme over de bestuurstaken verteld: “Het valt allemaal wel mee, af en toe, onder het genot van een kopje koffie, wat met elkaar kletsen en alles wordt verder door de leden zelf gedaan.”. (En, het mag genoemd worden deze uitgekiende tactiek heeft uitstekend gewerkt: Er hebben zich twee nieuwe bestuursleden aangemeld).

Uiteindelijk werden in de laatste routes van de dag de prijzen verdeeld. Zonder een zoen van de meneer met de baard, pffffff, maar wel met een echte Climb UP beker, mocht iedereen zich bij de prijsuitreiking een winnaar voelen. Met een 7C ‘top nog ver weg’, en dus met een knipoog naar maandag, werd Wouter de trotse clubkampioen. Elise ging er met de prachtige titel `Talent van het Jaar´ vandoor. Die zien we zeker nog terug.

Maar, met een groot Climb UP hart is de werkelijke winnaar van de dag: Bo de Groot, wat een prachtige, prachtige Climb UP taart.
Halbert