En het was een prima wedstrijdsfeertje die avond. Niet alleen omdat de hoofdhal zelf die sfeer uitademt, maar vooral ook omdat de atleten en ook de toeschouwers er veel zin in hadden. De wedstrijdleiding, bestaande uit Antonie en Michiel, deed er nog een schepje bovenop door de vijfde competitie-strijd het aanzien van een eindwedstrijd te geven. De START-groep mocht routes klimmen onder de bescherming van de enorme overhang, de MID-groep moest alle wandsecties beklimmen, terwijl de MAX-groep alles mocht voorklimmen. Net als een Nationale wedstrijd was de wedstrijd opgebouwd uit twee routes niveau “kwalificatie”, en route niveau “halve finale” en de laatste route niveau “finale”. Alle atleten kregen de kans om in alle routes te schitteren, want ja, in de Series is klimmen belangrijker dan op de grond staan. Ook het bouwteam deed een flinke duit in het zakje met deze strenge edoch rechtvaardige routes waar het halen van een individuele top al een daverend applaus van fans en mede-atleten tot gevolg had.
Climb UP had weer een geducht team in het strijdperk gebracht. Jelle, Bjarne, Kiaro en Jasmijn als de energieke motor van het team, Martin en Kees als de ervaren atleten. En bij de laatste twee kon nog een voorbeeldige gastklimmer worden toegevoegd aan het team. Jazeker, niemand minder dan Remco Jacobs. Wat een denderende klim-machine zou dat deze avond worden!! Dat Michiel niet meedeed en ook dochter Jasmijn niet omdat zij de verantwoordelijke organisatorische taken van de wedstrijd moesten uitvoeren is alleen maar te prijzen.
Kees ging in de MID voortvarend van start met in het achterhoofd de trainingen van de laatste weken over ontspanning, doorzettingsvermogen en weerstand tot in de laatste spiervezel. Maakt niet uit waar je dan strandt, vlak bij de top of net 4 meter vanaf de grond. Klimmen is fun en doe je met hart en ziel. En zo kwam het dat Martin onder het toeziend oog van Kees en Remco verbeteringen kon aanbrengen in zijn klimplan voor elke route. Al moest er zo hier en daar toch flink wat geïmproviseerd worden. Maar dat is ook klimmen. Want die brede glimlach na elke klim gaf blijk van veel plezier. Onze gastklimmer Remco had tijdens de geschiedenislessen goed opgelet want voor hem was het deze avond Veni, Vidi, Vici. Vrij vertaalt: hij Kwam, Zag en Klom…. Lauwerkransen voor dit illustere trio.
Wat valt er dan nog te vertellen over onze Jasmijn in de MID-groep. Nou, zowat alles nog! In de haar zo passende stijl bedwong ze alle vier de routes en stelde met vier TOPs een podiumplek veilig……. Maar ze was daarin niet alleen. En moest nog een super-finale aan te pas komen om verschil te maken tussen de zes (jawel, 6) ex aequo’s. En ook hier weer een nagenoeg perfecte klim en stond de juri voor het dilemma van een ex aequo et bono. Het pleit werd beslecht met slechts enkele grepen verschil nabij de top. En daarmee werd ze gedeeld derde en met de tijdklok in de hand uiteindelijk vierde gerangschikt. In al haar bescheidenheid is zij gewoon een op en top sportvrouw. Gouden Laurierkrans vanaf de tribune voor haar!
Maar het was die avond nog niet gedaan. In de MAX-groep ging het er heel stevig aan toe. Onze Jelle klom beheerst maar zag ook dat de routes met de vele kleine randjes voor hem een nadeel waren. Zijn klimvaardigheid ligt ver boven het draagvermogen van zijn vingers waardoor hij in routes met randjes al sneller dan gewild zijn Waterloo vindt. Dat hij in alle routes tot ongeveer tweederde kan komen geeft wel aan hoe breed zijn klimvermogen is. Niet alleen in monotone routes zoals de witte op haaklijn 14, maar ook in routes met gevarieerde grepen zoals de groene op haaklijn 18. Gaaf!
Bjarne dacht er allemaal het zijne van. Voor het oog lijkt zijn stijl wat onrustig maar dat wil niet zeggen dat hij alle passen correct kan uitvoeren. Pas als de vermoeidheid begint toe te slaan wordt het voor hem moeilijk. Vooral zijn voetenwerk heeft dan heel veel aandacht nodig wat hem soms wel eens fataal wordt. Eenmaal op de grond is hij daar ook heel realistisch in: “Hoe meer ik mijn stijl kan beheersen, hoe beter het gaat”. Daar hoef je als coach niets meer aan toe te voegen. Zelf-analyse en zelf-sturing zullen hem nog heel ver brengen. En dat kwam in deze wedstrijd helemaal tot uiting. Twee vette TOP’s en een gedegen finaleroute leverden hem een tweede plaats op in de uitslag.
Vlaggendrager Kiaro was in zijn element. Gesteund door de fans en het gevoel van gemak in eigen hal maakten hem deze avond tot een smaakmaker van de wedstrijd. Zoals we al eerder melden is het voorklimmen voor Kiaro een extra dimensie die hij met steeds meer vertrouwen invoegt in zijn klimvermogen. Trainen in het NCC is voor hem dan ook een gouden greep. In deze groep bleek dat weer. De strenge routes werden bij lange na niet allemaal getopt, maar dat weerhield Kiaro er niet van om met verve de routes te bedwingen. Soms eindigend vanwege vermoeidheid, soms door net een “rechtsom” treedje te missen. Dan is het prachtig om te zien dat hij elke route weer aangaat en het beste van zichzelf vraagt en laat zien. Resultaat: een super verdiende derde plaats!
Ze stonden trots naast elkaar op het podium, onze Bjarne en Kiaro. Celeberrimus heroum!!
En dat het UP-team een geweldige klim-machine is blijkt ook nu weer bij de team-uitslagen van deze dag. Op grote hoogte op de eerste plaats met 2145 punten, gevolgd door Rock Steady met 47 punten minder en Skala op de derde plaats met 1593 punten. Climb UP……..Vici …..
Over alle wedstrijden heen is er dan ook nog de totale competitie-uitslag. Die is nog niet verschenen op de NKBV-site, maar zal helaas niet erg inzichtelijk zijn. Niet minder dan 23 atleten staan onder bescherming van de AVG zodat de lijsten maar moeilijk inzichtelijk zijn. Daarover verder maar niet getreurd, want de competitiestand voor teams laat nog iets moois zien. Staat het grote team Rock steady op een eerste plaats, op de tweede plaats is team Climb UP te vinden. Met recht Turma arcte coniuncta celebratur!!
Conclusie: een mooi wedstrijdseizoen met veel lauwerkransen, verbeterpunten en nog meer klimplezier. Met dank aan al onze atleten die dit seizoen hebben meegedaan en dank aan al onze fans voor hun applaus, inzet voor transport en vreugdekreten. En als laatste, Michiel en Antonie, dank voor jullie energie om deze competitie zo enorm geslaagd te laten zijn. Tributum!
En toen door de regen en hevigste onweersbuien weer op de fiets naar huis. Overmorgen vieren we de langste dag van het jaar en het aanbreken van de zomerperiode …..
De Climb UP-coaches Ingrid en Frits.
