Gezien de voorspelling is er toen besloten om vroeg richting Bergschenhoek af te reizen zodat wij daar rond 9 uur waren en er hopelijk wat speelruimte was met het weer. Mede door het vroeg tijdstip en het voorspelde weer was het helaas niet voor iedereen haalbaar om mee te gaan waardoor we uiteindelijk met een groepje van 6 personen naar Mont Cervino zijn afgereisd.
Na aankomst was het eerst tijd voor een kopje koffie en ook nog even de verjaardag van onze groot geestelijk leider te vieren waarbij het eerste rondje door Frits voor zijn rekening is genomen, dank daarvoor Frits. Nu werd het echt tijd om ons klaar te maken voor het klimmen. Na het insmeren en het aantrekken van de gordel moest er ook nog even besproken worden welke “materialen nemen we mee” en wat het plan zou worden. Gezien de weersvoorspelling hebben we besloten om naar de top van Mont Cervino te klimmen en via een abseil weer naar beneden te gaan. Als extra uitdaging besloten we ook dit te doen via een tussenstop halverwege. Dit kost wat meer tijd maar is wel leuk en leerzaam.
Na de route naar de top te hebben gekozen was het nu echt tijd om te beginnen. Frits en Ingrid gingen voorop om de standplaats halverwege te bouwen. Nadat zij de standplaats hadden ingericht klommen Yvonne en Yiri er achteraan waarna Harm Jan en Gerwin snel volgden. Daarna zijn we als groep doorgestoten naar de top. Op de top hebben we van het uitzicht genoten, het toplogboek ingevuld en een groepsfoto voor de thuisblijvers gekiekt om ze een klein beetje jaloers te maken. Na de top formaliteiten zijn we weer middels een abseil naar beneden gegaan waarbij we rekening moesten houden met de andere klimmers die omhoogkwamen.
Nadat we allemaal weer op de grond stonden hebben genoten van een simpele maar voedzame tostilunch. De voorspelde weerverslechtering bleef gelukkig uit. Hierdoor konden we lekker door blijven klimmen. Door de veelzijdigheid van de rots was er voor eenieder keus genoeg om een route te kiezen zowel que lengte als moeilijkheidsgraad. Omdat je anders dan in de hal zelf je setjes als tussenzekering moet inhangen leidde dit bij sommige onder ons tot wat aparte uitstapjes waar de trainer wel wat van vond.
Rond een 15.30 was iedereen wel een beetje uitgeklommen en werd het tijd om ons te verplaatsen naar de naastgelegen berghut waar we onder genot van een drankje, nacho’s en wat bruin fruit nog even konden nakletsen over deze enerverende klimdag.
Frits, Ingrid, Yvonne, Harm Jan, Gerwin en Yiri.
